Με αδιαμφισβήτητο κωμικό ταλέντο ο αεικίνητος Θανάσης Τσαλταμπάσης έχει αποδείξει θεατρικά και τηλεοπτικά τη γελωτοποιό του δεινότητα. Στρεφόμενος αναπάντεχα σ’ έναν δραματικό πολυ-ρόλο, ρισκάροντας την παγιωμένη ταύτιση του με το κωμικό θέλησε να εγκαινιάσει ένα τολμηρό άνοιγμα γκάμας αλλά και την ιδιότητα του ως καλλιτεχνικού διευθυντή θεάτρου με πρόσφατη ιστορία, σε καινούργια χέρια (Παναγιώτα- Κώστας Ξενόπουλος). Μαζί με τον καταξιωμένο Γκραουζίνις που ανέλαβε να τον σκηνοθετήσει έκαναν την δραματουργική επεξεργασία ενός δύσκολου, πολυφωνικού μονολόγου εκπορευόμενου από την Παλαιά Διαθήκη αλλά και από λογοτεχνικές πηγές που δεν αναφέρονται στο πρόγραμμα. Εκτός από τις αφηγητικές συνδέσεις και τον ίδιο τον ‘ρόλο’ του Ιώβ ο μονόλογος περιέχει διαλόγους σατανά- Θεού, αποσπάσματα από τους τρεις κύκλους συζητήσεων του Ιώβ με τους φίλους του Ελιφάζ, Βαλδάδ, Σωφάρ, τη παρέμβαση ενός τέταρτου, του Έλιους και τέλος την παρέμβαση- διάλογο του Θεού με τον Ιώβ. Ένας μονόλογος δηλαδή για επτά τουλάχιστον φωνές και διακριτές μεταμορφώσεις.
Ως αφηγητής και ως Ιώβ, ο Τσαλταμπάσης είχε αμεσότητα, μεστότητα φωνής, εντάσεις, μεταπτώσεις, δραματικούς τόνους αυθεντικής οδύνης, οργής όπως και μέτρο. Ως σατανάς- που πείθει έναν ολόκληρο Θεό να δοκιμάσει με τόση φρίκη και σκληρότητα τον ευσεβή, καρτερικό, μεγαλόψυχο πιστό του- βρήκα εύκολη επιλογή την καρτουνίστικη, παρά πχ μια δαιμονική εκδοχή. Αδιερεύνητη βρήκα και τη φωνητική μεταμόρφωση για τους φίλους του Ιώβ. Ο ικανός ηθοποιός κινήθηκε σε γνωστές του μανιέρες ανάμεσα σε μια ελαφρώς γκέι- κοροϊδευτική εκφορά και σε μια γεροντική φωνή που πνίγεται μαζί με τις λέξεις σ’ ένα βηχαλάκι στο τέλος της φράσης. Θεωρώ πως χρωστά στον εαυτό του πολύ πιο γόνιμες αναζητήσεις φωνής, κίνησης, έκφρασης με διαφορετικές τεχνικές, που θα τον βοηθήσουν να μη ποτίζει κυριολεκτικά τα σανίδια με τον ιδρώτα της συγκινητικής του προσπάθειας.
Του αξίζουν οπωσδήποτε εύσημα για την τολμηρή και μάλλον μοναχική του (δεν διέκρινα σπουδαία συνδρομή του σκηνοθέτη) αναμέτρηση με ένα τόσο διαφορετικό ύφος και είδος που όμως κέρδισε αμέσως το κοινό του.
Πρώτη δημοσίευση: Κυριακάτικη Καθημερινή, 22.11.2015